In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Hilde aan het woord. Zij is manager bedrijfsvoering bij Kadera.

Wil je iets over jezelf vertellen?
Mijn naam is Hilde en ik werk dit jaar vier jaar bij Kadera.

Wat voor werk doe je bij Kadera?
De functie die ik bij Kadera mag vervullen is die van Manager Bedrijfsvoering. Daarin ben ik verantwoordelijk voor alle ondersteunende processen zoals ICT, HR, huisvesting, administratie, facilitair en het aansturen van het team bedrijfsvoering.

Waarom doe je dit werk?
Ik ben gestart bij Kadera omdat ik ook in mijn werk graag meer van betekenis wilde zijn en op een andere manier wilde bijdragen aan de maatschappij. Nu ik hier een paar jaar werk ben ik nog veel meer gedreven om me in te zetten voor onze clienten; ik ben onder de indruk van wat mensen hebben moeten meemaken en zet me zoveel mogelijk in om hen prettig te kunnen laten verblijven bij Kadera.

Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
Bij Kadera komen allerlei verschillende soorten clienten, veelal vrouwen maar ook mannen, vanuit allerlei verschillende lagen van de bevolking en uit diverse culturen.

Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Ik hoorde op de gang een tijdje geleden twee jongetjes die bij ons woonden met elkaar praten. Ze hadden het over buitenspelen, waarop het ene jongetje zei “Nee, ik kan niet naar buiten want papa is daar en dat is gevaarlijk”. Het deed me zoveel verdriet, als ik denk aan de vrijheid die mijn eigen kinderen hebben en die je als je kind zou moeten hebben…

Wat is er moeilijk aan je werk?
Het moeilijkste aan dit werk is dat er beperkte middelen zijn om goed uitvoering aan onze taak te geven. We willen graag zo goed mogelijk voor onze clienten zorgen en omstandigheden bieden die bijdragen aan hun herstel, maar daar komen veel kosten bij kijken.

Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Vanuit mijn rol hoop ik dat clienten hun verblijf bij Kadera als goed en helend hebben ervaren en dat het een startpunt mag zijn geweest (als ze er later op terug kijken) van een ‘nieuw’ en veiliger leven.

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Mirjam aan het woord. Zij is directiesecretaresse bij Kadera. 

Wie ben je en wat voor werk doe je bij Kadera?
Ik ben Mirjam, 43 jaar en sinds 2021 werkzaam voor Kadera. Ik ben destijds aangenomen bij de receptie, een leuke dynamische plek waar altijd wel wat te zien en te doen valt. Na een half jaar heb ik tijdelijk de functie van directiesecretaresse waargenomen en aansluitend gesolliciteerd. In deze functie ondersteun ik het werk van de directeur-bestuurder van Kadera. Ik zorg dat zijn agenda actueel is en dat afspraken worden gepland. Aankomende vergaderingen bereid ik voor door agenda’s op te stellen, actielijsten te beheersen en te notuleren. Ook organiseer ik regelmatig bijeenkomsten en activiteiten of evenementen.

In deze functie zit je dichtbij het ‘vuur’ en omdat ik nieuwsgierig ben is dat een leuke plek om te werken. Uiteraard is vertrouwen en discretie in deze rol heel belangrijk voor een fijne samenwerking.

Als directiesecretaresse ben ik functioneel leidinggevende van de receptiemedewerkers, dit is leuk omdat er een fijne samenwerking is. Regelmatig sluit in aan bij werkoverleggen. Mijn werk als directiesecretaresse is verder aardig solistisch, een groot deel van mijn werk kan ik zelf indelen en uitvoeren, op kantoor of thuis.

Waarom doe je dit werk?
Goeie vraag, eigenlijk omdat ik erin ben gerold en omdat ik ontdekte dat dit een hele leuke baan is! Ik haal veel voldoening uit de kleine en grote successen die ik boek, bijvoorbeeld in het organiseren van een stakeholderbijeenkomst of een medewerkersdag.

Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
Ik werk niet direct met cliënten van Kadera maar ik ontmoet ze wel regelmatig omdat ons kantoor in de opvang is gevestigd. Ik word altijd vriendelijk gegroet en ik maak soms een praatje. Ik krijg de indruk dat de cliënten over het algemeen dankbaar zijn om opgevangen te worden.

Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Ik heb een keer in de zomer ingevallen tijdens een nachtdienst. Het was een warme zomernacht en ik deed wat er van mij verwacht werd, zoals een laatste ronde door het pand. Ik had een pieper op zak en een mobiel, zo’n eerste keer is dan best spannend.

Tijdens deze nacht (ik mocht gewoon gaan slapen) werd ik om 03:00 uur gebeld omdat de politie twee vrouwen en twee kinderen wilden brengen voor op ons noodbed, omdat zij onmiddellijk een veilige plek nodig hadden. Ik kon hierover schakelen met een collega als achterwacht en zij besloot om deze mensen op te nemen. Ik heb s ’nachts de bedden klaar gemaakt en deze mensen opgevangen. Dit heeft op mij veel indruk gemaakt en het heeft mij doen beseffen hoe fijn het is dat er een opvang is voor deze situaties!

Wat is er moeilijk aan je werk?
Ik kom uit een commerciële wereld en dat is wel anders dan bij een non-profit organisatie. Er is veel verantwoording af te leggen en daardoor gaan sommige dingen wat minder snel, hier kan ik niet goed aan wennen.

Wat hoop je dat cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Ik gun de cliënten een veilige plek in de opvang maar ook daarna. Zelfstandigheid en vertrouwen in de toekomst en in zichzelf zonder huiselijk geweld.

Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
Het is heel moedig als je om hulp vraagt en hiervan gebruikmaakt. Heb vertrouwen!

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Funda aan het woord. Zij is HR-adviseur bij Kadera. 

Mijn naam is Funda Welling, ik ben 34 jaar en werk inmiddels drie jaar bij Kadera. Binnen de organisatie ben ik werkzaam als HR-adviseur en verzorg ik de salarisadministratie. Mijn werk is erg divers en geen dag is hetzelfde. De ene keer help ik medewerkers praktisch verder met de verschillende applicaties waarmee we werken en de andere keer denk ik mee over strategische vraagstukken binnen Kadera. Juist die afwisseling maakt dat ik mijn werk elke dag met veel plezier doe.

Na jarenlang in de commerciële wereld te hebben gewerkt, merkte ik dat ik daar een beetje ‘commercieel moe’ van werd. Het constante streven naar sneller, meer en beter, met een sterke focus op targets, paste niet meer bij mij. Na een periode van rust en gesprekken met verschillende HR-detacheerders kwam ik de vacature bij Kadera tegen. Vanaf het eerste gesprek voelde het meteen goed, en tot op de dag van vandaag heb ik daar geen moment spijt van gehad.

Vanuit mijn rol als HR-adviseur heb ik geen direct zicht op de cliënten van Kadera, maar ik weet wel wat ik van hen vind: ik heb veel respect voor hen. Ik vind het ontzettend moedig dat zij de stap zetten om een onveilige thuissituatie te doorbreken, of dat nu vrijwillig is of niet.

Wat mij het meest is bijgebleven, zijn de kennismakingsgesprekken met een collega uit de kinderhulpverlening. De bevlogenheid waarmee zij dit werk al meer dan twintig jaar doet, vind ik bewonderenswaardig. Dat geldt overigens voor alle collega’s bij Kadera, zowel in het primaire proces als daarbuiten.

Mijn werk is op zichzelf niet moeilijk, maar kent wel uitdagingen. Zo is het soms zoeken naar manieren om medewerkers zo goed en duurzaam mogelijk hun belangrijke werk te laten doen, terwijl de middelen niet onbeperkt zijn. Juist daarom vind ik het waardevol dat we als organisatie ook oog hebben voor kleine dingen, zoals financieel bijdragen aan de leasefiets medewerkers het mogelijk maken van een vitaliteitsbudget van de overgebleven vrije ruimte aan het eind van het jaar. Dat soort initiatieven dragen echt bij vind ik.

Voor de cliënten hoop ik dat zij in eerste instantie rust kunnen vinden na het zetten van zo’n grote en waardevolle stap. Ik gun hun een luisterend oor, handvatten om het leven weer zelf op te pakken en vooral de kracht om vooruit te kijken. Dat de storm voor hen mag gaan liggen en zij een mooie, zekere en sterke toekomst tegemoet gaan.

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Ilse aan het woord. Zij is sociaal pedagogisch medewerker in de opvang in Zwolle. 

Kun je iets over jezelf vertellen?
Ik ben Ilse, ik ben 42 jaar en ik werk nu ongeveer zes jaar voor Kadera.

Wat voor werk doe je bij Kadera?
Ik werk als sociaal pedagogisch medewerker in de opvang in Zwolle. In mijn werk ben ik verantwoordelijk voor de vrouwen die verblijven op het noodbed. Verder ben ik bij groepsoverleggen, verzorg ik de creatieve avond op de woensdag en ben ik veel aan het rondlopen in het gebouw. Ik ben eigenlijk een beetje een manusje van alles.

Waarom doe je dit werk?
Ik vind het mooi om een klein onderdeeltje te zijn in het hele traject. Ik vind het erg leuk om te praten met mensen en te ontdekken wie iemand is. Wat is iemand zijn of haar kracht? Waarom is iemand zoals hij of zij is? En in ons werk zie je hoeveel veerkracht iemand heeft.

Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
Het zijn vaak gewoon mensen zoals jij en ik. Alleen zitten de vrouwen hier in een hele vervelende situatie. Maar er is kracht en moed voor nodig om het patroon te doorbreken en te kiezen voor vaak een onbekende toekomst. Onbekend is eng. Dus je moet lef hebben om te kiezen voor jezelf (en je kinderen) Soms hebben de vrouwen meerdere pogingen nodig om echt te voelen dat het klaar is. Dan zijn ze er eerder nog niet aan toe. Maar ik hoop dat wij, als hulpverleners, dan al wel zaadjes hebben kunnen planten. Ook als vrouwen teruggaan. Al is het alleen maar dat ze weten dat deze plekken er zijn en je altijd ergens heen kunt.

Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
We hadden een vrouw die zo ontzettend dankbaar was voor de kans op een nieuw leven. Ze was dankbaar voor de hulpverleners, de andere vrouwen en de plek waar ze nu veilig mocht verblijven. Ook al is het best lastig om met veel verschillende vrouwen samen te wonen en faciliteiten te moeten delen. Maar de dankbaarheid sprak ze vaak uit. Dit werkte ook aanstekelijk en meerdere vrouwen gingen dit uitspreken.

Wat is er moeilijk aan je werk?
Soms zijn de verhalen best pittig. En sommige casussen raken je. Vooral als er kinderen bij betrokken zijn. En als dit hoort en ziet dan breekt je hart een beetje voor de ander.

Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
De cliënten zijn zelf vooral heel hard aan het werk. Ik ben maar een heel klein onderdeeltje. Ik zeg vaak tegen de vrouwen ik ben maar een passant op jouw weg. Jij doet het zelf. Ik hoop dan vooral dat ze gaan voelen dat ze de kracht hebben om nu keuzes te maken die zorgen voor een gezonde toekomst.

Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
Ik wil meegeven dat het heel krachtig is om hulp te vragen. Daar heb je lef en moed voor nodig.

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Carin aan het woord. Zij is ervaringsdeskundige bij Kadera. 

Wie ben je?
Ik ben Carin, moeder van vier kinderen en oma van een prachtige kleindochter. Ik ben 43 jaar oud en sinds juli 2025 werkzaam bij Kadera.

Wat voor werk doe je bij Kadera?
Ik werk als ervaringsdeskundige in Enschede.

Waarom doe je dit werk?
Ik wilde graag iets doen met mijn rugzak. Enige jaren geleden heb ik zelf met mijn gezin een jaar bij Kadera gewoond. Daarna dacht ik: hier wil ik iets mee gaan doen, dus ik ging weer naar school. Nu help ik anderen als ervaringsdeskundige. Ik geloof dat ik de cliënten door mijn eigen ervaringen beter begrijp. Hun gevoel van schaamte en het begrijpen waarom je in een dynamiek van geweld terecht bent gekomen. Ook wil ik laten zien dat er een toekomst is zonder geweld.

Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
Vaak kwetsbare vrouwen of mannen met veel empathie, beschadigd, moe, weinig eigenwaarde en bang voor wat de toekomst brengt. En hoe langer ze bij ons zijn hoe meer er weer toekomstperspectief in zicht komt.

Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Meerdere! Een situatie bijvoorbeeld dat mijn collega en ik voor het eerst de training Bijzonder Geweldig gaven en al in de eerste meeting zo’n mooie klik met de groep hadden doordat we ook een stukje kwetsbaarheid durfden te delen van ons zelf. Samen hebben we in de laatste meeting brieven verbrand met rottige herinneringen.

En ook een cliënte die mij nog een keer opzocht toen ze voor een afspraak terugkwam, nadat ik vaak met haar gepraat had toen ze nog op het noodbed zat. Ze vertelde dat ze veel aan onze gesprekken had gehad doordat dat ik er voor haar was en luisterde naar haar. Ze kwam met behoorlijk letsel op het noodbed, ze was (logisch) verdrietig en bang en nu staat ze zoveel sterker in haar schoenen. Dat vind ik dan echt bijzonder, alles kan! De toekomst staat niet vast.

Wat is er moeilijk aan je werk?
Soms raakt het mij dat iemand zoveel moet doorstaan in het leven en dan tegen zoveel onbegrip aanloopt. Ook omdat ik weet hoe moeilijk de weg kan zijn, maar dat vind ik ook een enorme drijfveer om door te gaan met mijn werk.

Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Dat ze voelen dat ze niet alleen zijn en beseffen dat ze het niet alleen hoeven doen! Zich absoluut niet hoeven te schamen en dat niets onmogelijk is! Samen ruimte maken voor een nieuw begin.

Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
De moeilijkste stap is het weggaan, de mooiste stap is de weg naar jezelf terugvinden! Je hoeft het niet alleen te doen… Het verleden staat vast maar hoe je verder reist bepaal je zelf.