In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Hilde aan het woord. Zij is manager bedrijfsvoering bij Kadera.
Wil je iets over jezelf vertellen? Mijn naam is Hilde en ik werk dit jaar vier jaar bij Kadera.
Wat voor werk doe je bij Kadera? De functie die ik bij Kadera mag vervullen is die van Manager Bedrijfsvoering. Daarin ben ik verantwoordelijk voor alle ondersteunende processen zoals ICT, HR, huisvesting, administratie, facilitair en het aansturen van het team bedrijfsvoering.
Waarom doe je dit werk? Ik ben gestart bij Kadera omdat ik ook in mijn werk graag meer van betekenis wilde zijn en op een andere manier wilde bijdragen aan de maatschappij. Nu ik hier een paar jaar werk ben ik nog veel meer gedreven om me in te zetten voor onze clienten; ik ben onder de indruk van wat mensen hebben moeten meemaken en zet me zoveel mogelijk in om hen prettig te kunnen laten verblijven bij Kadera.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera? Bij Kadera komen allerlei verschillende soorten clienten, veelal vrouwen maar ook mannen, vanuit allerlei verschillende lagen van de bevolking en uit diverse culturen.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom? Ik hoorde op de gang een tijdje geleden twee jongetjes die bij ons woonden met elkaar praten. Ze hadden het over buitenspelen, waarop het ene jongetje zei “Nee, ik kan niet naar buiten want papa is daar en dat is gevaarlijk”. Het deed me zoveel verdriet, als ik denk aan de vrijheid die mijn eigen kinderen hebben en die je als je kind zou moeten hebben…
Wat is er moeilijk aan je werk? Het moeilijkste aan dit werk is dat er beperkte middelen zijn om goed uitvoering aan onze taak te geven. We willen graag zo goed mogelijk voor onze clienten zorgen en omstandigheden bieden die bijdragen aan hun herstel, maar daar komen veel kosten bij kijken.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen? Vanuit mijn rol hoop ik dat clienten hun verblijf bij Kadera als goed en helend hebben ervaren en dat het een startpunt mag zijn geweest (als ze er later op terug kijken) van een ‘nieuw’ en veiliger leven.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Mirjam aan het woord. Zij is directiesecretaresse bij Kadera.
Wie ben je en wat voor werk doe je bij Kadera? Ik ben Mirjam, 43 jaar en sinds 2021 werkzaam voor Kadera. Ik ben destijds aangenomen bij de receptie, een leuke dynamische plek waar altijd wel wat te zien en te doen valt. Na een half jaar heb ik tijdelijk de functie van directiesecretaresse waargenomen en aansluitend gesolliciteerd. In deze functie ondersteun ik het werk van de directeur-bestuurder van Kadera. Ik zorg dat zijn agenda actueel is en dat afspraken worden gepland. Aankomende vergaderingen bereid ik voor door agenda’s op te stellen, actielijsten te beheersen en te notuleren. Ook organiseer ik regelmatig bijeenkomsten en activiteiten of evenementen.
In deze functie zit je dichtbij het ‘vuur’ en omdat ik nieuwsgierig ben is dat een leuke plek om te werken. Uiteraard is vertrouwen en discretie in deze rol heel belangrijk voor een fijne samenwerking.
Als directiesecretaresse ben ik functioneel leidinggevende van de receptiemedewerkers, dit is leuk omdat er een fijne samenwerking is. Regelmatig sluit in aan bij werkoverleggen. Mijn werk als directiesecretaresse is verder aardig solistisch, een groot deel van mijn werk kan ik zelf indelen en uitvoeren, op kantoor of thuis.
Waarom doe je dit werk? Goeie vraag, eigenlijk omdat ik erin ben gerold en omdat ik ontdekte dat dit een hele leuke baan is! Ik haal veel voldoening uit de kleine en grote successen die ik boek, bijvoorbeeld in het organiseren van een stakeholderbijeenkomst of een medewerkersdag.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera? Ik werk niet direct met cliënten van Kadera maar ik ontmoet ze wel regelmatig omdat ons kantoor in de opvang is gevestigd. Ik word altijd vriendelijk gegroet en ik maak soms een praatje. Ik krijg de indruk dat de cliënten over het algemeen dankbaar zijn om opgevangen te worden.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom? Ik heb een keer in de zomer ingevallen tijdens een nachtdienst. Het was een warme zomernacht en ik deed wat er van mij verwacht werd, zoals een laatste ronde door het pand. Ik had een pieper op zak en een mobiel, zo’n eerste keer is dan best spannend.
Tijdens deze nacht (ik mocht gewoon gaan slapen) werd ik om 03:00 uur gebeld omdat de politie twee vrouwen en twee kinderen wilden brengen voor op ons noodbed, omdat zij onmiddellijk een veilige plek nodig hadden. Ik kon hierover schakelen met een collega als achterwacht en zij besloot om deze mensen op te nemen. Ik heb s ’nachts de bedden klaar gemaakt en deze mensen opgevangen. Dit heeft op mij veel indruk gemaakt en het heeft mij doen beseffen hoe fijn het is dat er een opvang is voor deze situaties!
Wat is er moeilijk aan je werk? Ik kom uit een commerciële wereld en dat is wel anders dan bij een non-profit organisatie. Er is veel verantwoording af te leggen en daardoor gaan sommige dingen wat minder snel, hier kan ik niet goed aan wennen.
Wat hoop je dat cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen? Ik gun de cliënten een veilige plek in de opvang maar ook daarna. Zelfstandigheid en vertrouwen in de toekomst en in zichzelf zonder huiselijk geweld.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld? Het is heel moedig als je om hulp vraagt en hiervan gebruikmaakt. Heb vertrouwen!
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Funda aan het woord. Zij is HR-adviseur bij Kadera.
Mijn naam is Funda Welling, ik ben 34 jaar en werk inmiddels drie jaar bij Kadera. Binnen de organisatie ben ik werkzaam als HR-adviseur en verzorg ik de salarisadministratie. Mijn werk is erg divers en geen dag is hetzelfde. De ene keer help ik medewerkers praktisch verder met de verschillende applicaties waarmee we werken en de andere keer denk ik mee over strategische vraagstukken binnen Kadera. Juist die afwisseling maakt dat ik mijn werk elke dag met veel plezier doe.
Na jarenlang in de commerciële wereld te hebben gewerkt, merkte ik dat ik daar een beetje ‘commercieel moe’ van werd. Het constante streven naar sneller, meer en beter, met een sterke focus op targets, paste niet meer bij mij. Na een periode van rust en gesprekken met verschillende HR-detacheerders kwam ik de vacature bij Kadera tegen. Vanaf het eerste gesprek voelde het meteen goed, en tot op de dag van vandaag heb ik daar geen moment spijt van gehad.
Vanuit mijn rol als HR-adviseur heb ik geen direct zicht op de cliënten van Kadera, maar ik weet wel wat ik van hen vind: ik heb veel respect voor hen. Ik vind het ontzettend moedig dat zij de stap zetten om een onveilige thuissituatie te doorbreken, of dat nu vrijwillig is of niet.
Wat mij het meest is bijgebleven, zijn de kennismakingsgesprekken met een collega uit de kinderhulpverlening. De bevlogenheid waarmee zij dit werk al meer dan twintig jaar doet, vind ik bewonderenswaardig. Dat geldt overigens voor alle collega’s bij Kadera, zowel in het primaire proces als daarbuiten.
Mijn werk is op zichzelf niet moeilijk, maar kent wel uitdagingen. Zo is het soms zoeken naar manieren om medewerkers zo goed en duurzaam mogelijk hun belangrijke werk te laten doen, terwijl de middelen niet onbeperkt zijn. Juist daarom vind ik het waardevol dat we als organisatie ook oog hebben voor kleine dingen, zoals financieel bijdragen aan de leasefiets medewerkers het mogelijk maken van een vitaliteitsbudget van de overgebleven vrije ruimte aan het eind van het jaar. Dat soort initiatieven dragen echt bij vind ik.
Voor de cliënten hoop ik dat zij in eerste instantie rust kunnen vinden na het zetten van zo’n grote en waardevolle stap. Ik gun hun een luisterend oor, handvatten om het leven weer zelf op te pakken en vooral de kracht om vooruit te kijken. Dat de storm voor hen mag gaan liggen en zij een mooie, zekere en sterke toekomst tegemoet gaan.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Ilse aan het woord. Zij is sociaal pedagogisch medewerker in de opvang in Zwolle.
Kun je iets over jezelf vertellen? Ik ben Ilse, ik ben 42 jaar en ik werk nu ongeveer zes jaar voor Kadera.
Wat voor werk doe je bij Kadera? Ik werk als sociaal pedagogisch medewerker in de opvang in Zwolle. In mijn werk ben ik verantwoordelijk voor de vrouwen die verblijven op het noodbed. Verder ben ik bij groepsoverleggen, verzorg ik de creatieve avond op de woensdag en ben ik veel aan het rondlopen in het gebouw. Ik ben eigenlijk een beetje een manusje van alles.
Waarom doe je dit werk? Ik vind het mooi om een klein onderdeeltje te zijn in het hele traject. Ik vind het erg leuk om te praten met mensen en te ontdekken wie iemand is. Wat is iemand zijn of haar kracht? Waarom is iemand zoals hij of zij is? En in ons werk zie je hoeveel veerkracht iemand heeft.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera? Het zijn vaak gewoon mensen zoals jij en ik. Alleen zitten de vrouwen hier in een hele vervelende situatie. Maar er is kracht en moed voor nodig om het patroon te doorbreken en te kiezen voor vaak een onbekende toekomst. Onbekend is eng. Dus je moet lef hebben om te kiezen voor jezelf (en je kinderen) Soms hebben de vrouwen meerdere pogingen nodig om echt te voelen dat het klaar is. Dan zijn ze er eerder nog niet aan toe. Maar ik hoop dat wij, als hulpverleners, dan al wel zaadjes hebben kunnen planten. Ook als vrouwen teruggaan. Al is het alleen maar dat ze weten dat deze plekken er zijn en je altijd ergens heen kunt.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom? We hadden een vrouw die zo ontzettend dankbaar was voor de kans op een nieuw leven. Ze was dankbaar voor de hulpverleners, de andere vrouwen en de plek waar ze nu veilig mocht verblijven. Ook al is het best lastig om met veel verschillende vrouwen samen te wonen en faciliteiten te moeten delen. Maar de dankbaarheid sprak ze vaak uit. Dit werkte ook aanstekelijk en meerdere vrouwen gingen dit uitspreken.
Wat is er moeilijk aan je werk? Soms zijn de verhalen best pittig. En sommige casussen raken je. Vooral als er kinderen bij betrokken zijn. En als dit hoort en ziet dan breekt je hart een beetje voor de ander.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen? De cliënten zijn zelf vooral heel hard aan het werk. Ik ben maar een heel klein onderdeeltje. Ik zeg vaak tegen de vrouwen ik ben maar een passant op jouw weg. Jij doet het zelf. Ik hoop dan vooral dat ze gaan voelen dat ze de kracht hebben om nu keuzes te maken die zorgen voor een gezonde toekomst.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld? Ik wil meegeven dat het heel krachtig is om hulp te vragen. Daar heb je lef en moed voor nodig.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Carin aan het woord. Zij is ervaringsdeskundige bij Kadera.
Wie ben je? Ik ben Carin, moeder van vier kinderen en oma van een prachtige kleindochter. Ik ben 43 jaar oud en sinds juli 2025 werkzaam bij Kadera.
Wat voor werk doe je bij Kadera? Ik werk als ervaringsdeskundige in Enschede.
Waarom doe je dit werk? Ik wilde graag iets doen met mijn rugzak. Enige jaren geleden heb ik zelf met mijn gezin een jaar bij Kadera gewoond. Daarna dacht ik: hier wil ik iets mee gaan doen, dus ik ging weer naar school. Nu help ik anderen als ervaringsdeskundige. Ik geloof dat ik de cliënten door mijn eigen ervaringen beter begrijp. Hun gevoel van schaamte en het begrijpen waarom je in een dynamiek van geweld terecht bent gekomen. Ook wil ik laten zien dat er een toekomst is zonder geweld.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera? Vaak kwetsbare vrouwen of mannen met veel empathie, beschadigd, moe, weinig eigenwaarde en bang voor wat de toekomst brengt. En hoe langer ze bij ons zijn hoe meer er weer toekomstperspectief in zicht komt.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom? Meerdere! Een situatie bijvoorbeeld dat mijn collega en ik voor het eerst de training Bijzonder Geweldig gaven en al in de eerste meeting zo’n mooie klik met de groep hadden doordat we ook een stukje kwetsbaarheid durfden te delen van ons zelf. Samen hebben we in de laatste meeting brieven verbrand met rottige herinneringen.
En ook een cliënte die mij nog een keer opzocht toen ze voor een afspraak terugkwam, nadat ik vaak met haar gepraat had toen ze nog op het noodbed zat. Ze vertelde dat ze veel aan onze gesprekken had gehad doordat dat ik er voor haar was en luisterde naar haar. Ze kwam met behoorlijk letsel op het noodbed, ze was (logisch) verdrietig en bang en nu staat ze zoveel sterker in haar schoenen. Dat vind ik dan echt bijzonder, alles kan! De toekomst staat niet vast.
Wat is er moeilijk aan je werk? Soms raakt het mij dat iemand zoveel moet doorstaan in het leven en dan tegen zoveel onbegrip aanloopt. Ook omdat ik weet hoe moeilijk de weg kan zijn, maar dat vind ik ook een enorme drijfveer om door te gaan met mijn werk.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen? Dat ze voelen dat ze niet alleen zijn en beseffen dat ze het niet alleen hoeven doen! Zich absoluut niet hoeven te schamen en dat niets onmogelijk is! Samen ruimte maken voor een nieuw begin.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld? De moeilijkste stap is het weggaan, de mooiste stap is de weg naar jezelf terugvinden! Je hoeft het niet alleen te doen… Het verleden staat vast maar hoe je verder reist bepaal je zelf.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Linda aan het woord. Zij is coördinator toegang en trajecten bij Kadera.
Wie ben je en wat doe je bij Kadera?
Ik benLinda, 40 jaar en ik ben 17 jaar werkzaam bij Kadera. Ik werk bij Kadera als coördinator toegang en trajecten.
Waarom doe je dit werk?
Ik ben als stagiaire begonnen bij Kadera. Ik kreeg na mijn jaarstage een contract aangeboden en na mijn afstuderen ben ik gebleven. Ik heb 16 jaar in de opvang gewerkt als casemanager en materieel dienstverlener. Ik heb dit met heel veel toewijding en plezier gedaan. Huiselijk geweld is echt een specialisme en dit past bij mij. In alle ogenschijnlijke onmogelijkheden en in (soms kritieke) veiligheidssituaties toch naar de mogelijkheden op zoek gaan en daarbinnen het verschil proberen te maken, dat drijft me. Na 16 jaar werd het voor mij tijd om iets anders en nieuws te gaan doen, het liefst binnen Kadera. Ik heb gesolliciteerd op de (interne) vacature bij team T&T en ik ben in februari dit jaar gestart. Ik heb gevonden wat ik zocht! Een hele nieuwe uitdaging binnen onze ‘tak’ in de aanpak huiselijk geweld. Het grootste verschil is dat ik mij nu vooral bezig houd met huiselijk geweld zaken die nog niet in veiligheid zijn gebracht en veel in de keten samenwerk. Het is heel erg leuk en mijn ervaring uit de opvang komt erg van pas!
Daarnaast zet ik mij al jaren in voor de aanpak van huiselijk geweld binnen Caribisch Nederland. Ik ondersteun de vrouwenopvang op Bonaire die ik ook heb geholpen bij de oprichting en momenteel ondersteun ik de eilanden Saba en Sint Eustatius bij het opzetten van een eigen vrouwenopvang. Heel leuk en uitdagend.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera? Mensen die door samenloop van omstandigheden in een onveilige situatie verkeren of hebben verkeerd. Het zijn mensen die zo dapper zijn om om hulp te vragen en hulp te aanvaarden. Daar moet je je kwetsbaar voor opstellen en daar heb ik enorm veel bewondering voor. Het zijn mensen uit alle lagen van de bevolking met uiteenlopende culturele achtergronden. Het kan je buurman zijn, of de mevrouw die op de bus zit te wachten, de lerares van je kind of de maaltijdbezorger. Er is meer dat je niet weet van mensen dan wel…
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom? Mijn allereerste client uit mijn stage omdat zij en haar kinderen ‘mijn’ eerste client waren. Ik denk nog steeds aan haar, hoe zou het met haar gaan?
Wat is er moeilijk aan je werk? Ik vind het moeilijk als slachtoffers niet geholpen willen worden en daardoor steeds weer opnieuw in beeld komen. Je komt dan in een vicieuze cirkel terecht samen met andere betrokken ketenpartners. Zeker als er kinderen zijn dan gun je hen een veilige leefomgeving. Mijn norm van ‘normaal’ is niet altijd de ander zijn norm. Dat vind ik soms lastig.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen? Ik hoop dat de cliënten zich veilig en gesteund voelen. Volgens mij is veiligheid en niet alleen in het leven staan een basisbehoefte.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld? Je voelt diep van binnen wat oke is en wat niet oke is. Als je voelt dat het niet oke is, zoek dan een luisterend oor; iemand die je kan steunen. Praten betekent niet gelijk weggaan uit de situatie of controleverlies. Er over praten is een eerste stap en gun jezelf kleine stappen in het moeilijke proces van huiselijk geweld.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Florien aan het woord, zij is ambulant hulpverlener in Zwolle.
Wie ben je en wat doe je bij Kadera?
Ik ben Florien, ik ben 24 jaar en werk nu ongeveer een halfjaar bij Kadera, bij het ambulante team in Zwolle.
Waarom doe je dit werk?
Ik ben zelf vroeger cliënt geweest bij Kadera en wilde graag mijn ervaringen inzetten om anderen in soortgelijke posities te helpen.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
Mensen die ongelooflijk sterk zijn, maar het zelf soms nog niet doorhebben. Ze kunnen in hun kracht gezet worden, of ze moeten een lichtpuntje van hoop leren zien waardoor ze macht over hun leven kunnen terugkijken en kunnen zien hoe sterk ze daadwerkelijk zijn.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Een cliënt die wilde scheiden maar niet wist hoe. Zij was enorm sterk maar had gewoon niet de handvatten om door te zetten. Doordat wij die konden bieden, is zij enorm gegroeid en heeft ze haar eigen stem teruggekregen.
Wat is er moeilijk aan je werk?
Je hoort verschrikkelijke verhalen betreffende wat mensen meemaken en het is noodzakelijk voor jezelf om dit los te kunnen laten zodra je thuis bent. Dat kan best lastig zijn.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Hun eigen stem en kracht terugvinden.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
Er is altijd hoop, er is altijd een lichtpuntje en je bent niet alleen.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Jara aan het woord. Zij is leerling maatschappelijke zorg specifieke doelgroepen en werkt bij Kadera als casemanager onder supervisie.
Wie ben je?
Mijn naam is Jara. Ik ben 31 jaar en ben nu 2 jaar bij Kadera werkzaam in de opvang in Enschede.
Wat voor werk doe je bij Kadera?
Ik ben leerling Maatschappelijke zorg specifieke doelgroepen. Ik ben casemanager onder supervisie. Daarnaast maak ik met veel cliënten een schadefondsclaim en dien ik deze samen met de client in bij het Schadefonds Geweldsdelicten. Ook organiseer ik de Beautyavond in de opvang in Enschede op woensdagavond. Hierin bied ik speciale schoonheidsbehandelingen aan zoals bijvoorbeeld wimper lifting.
Waarom doe je dit werk?
Ik hoop dat ik met mijn ervaring als slachtoffer van huiselijk geweld, hoop kan bieden aan lotgenoten die in een situatie zitten die lijkt op wat ik zelf heb meegemaakt. Ik volg daarvoor de opleidingen MBO 4 Maatschappelijke Doelgroepen en HBO Social work.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
Cliënten hebben vaak een zorgend karakter. Het zijn vooral personen die moeite hebben met zichzelf op nummer één te zetten. Het is een kwetsbare doelgroep. Er zit altijd een verhaal achter elke client die bij Kadera komt. Sommigen zijn verbaal sterk en sommigen wat minder. Het is van belang dat er altijd gekeken wordt naar elk specifiek persoon. En het verhaal dat deze persoon meebrengt naar de opvang.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Ik denk mijn eigen situatie.
Ik ben in 2019 in de opvang van Kadera terechtgekomen als client met mijn twee zonen. De jongste was net 5 weken oud en de oudste tweeënhalf. Ik ben in totaal ander halfjaar bij Kadera woonachtig geweest. Ik heb hier ontzettend hard aan mezelf gewerkt. Mijn zelfvertrouwen was 0,0. Ik heb een zeer bewogen jeugd gehad waarin ik vroegtijdig op 13 jarige leeftijd uithuisgeplaatst ben. Ik heb in verschillende instellingen gezeten tot aan mijn 18de. Ik heb alleen mijn vmbo kader diploma op de internaatschool gehaald. Hierna heb ik geen opleiding meer afgemaakt.
Ik heb door middel van gesprekken met mijn Casemanager en Kinderhulpverlener onderzocht wie ik nu werkelijk ben en wat ik wilde bereiken in mijn leven. Eén ding wist ik heel zeker: Ik wou dit zelfdestructieve leven niet meer. Ik zocht voornamelijk de veiligheid in de onveiligheid omdat ik dit gewend was van uit mijn jeugd. Ik was destijds bijna 30. Ik vond dat het nu tijd was om voor eens en altijd de cirkel te doorbreken. Samen met mijn hulpverleners hebben we gekeken of het mogelijk zou zijn om een opleiding te gaan volgen. Dit omdat ik de capaciteiten zou hebben. Ik was zelf nog niet helemaal overtuigd… Wel wist ik dat ik de kans met twee handen aan zou gaan pakken. Er was een handjevol mensen die ik overtuigd had van mijn capaciteiten in mijn periode dat ik bij Kadera verbleef. Uiteindelijk lukte het om bij Kadera als leerling te beginnen aan mijn BBL traject. Inmiddels zit ik in mijn laatste jaar van het MBO 4. Na het eerste jaar van deze MBO studie wist ik eigenlijk al wel dat ik door zou gaan studeren. Afgelopen donderdag heb ik een studie advies gesprek gehad bij het Saxion. In februari 2024 kan ik instromen bij deeltijdopleiding HBO Social Work. Deze mag ik ook bij Kadera blijven uitvoeren. Ik ben ontzettend ontwikkeld in de tijd dat ik nu als leerling werkzaam ben bij Kadera. In het begin was ik ontzettend onzeker en was ik vooral bezig om mijn plek te vinden in deze voor mij nieuwe wereld. Ik werk met ontzettend veel mooie mensen bij Kadera die mij ondersteunen om een echte professional te worden. Kadera heeft mij de kans gegeven om mijn leven in positieve zin te veranderen. Ik ben zeer dankbaar voor deze kans. En kan met trots zeggen dat ik deze met twee handen heb aangepakt!
Wat is er moeilijk aan je werk?
Wat ik moeilijk/pijnlijk vind is dat af en toe cliënten weer terugvallen in hun oude patronen. Soms komen mensen na opname bij Kadera alsnog weer in een ongezonde relatie terecht.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Ik hoop de cliënten in hun kracht te kunnen zetten. Door middel van ondersteuning, begrip en hoop. Ik hoop een positief effect te kunnen hebben op het leven van mijn client zodat deze in de toekomst het beste uit zich zelf kunnen halen.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
Waar een wil is, is een weg. Probeer je aangeleerde overlevingspatronen te doorbreken. Zet je zelf op nummer één. Luister naar je gevoel. Herpak je zelf en richt je op een veilige toekomst.
In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Jeroen aan het woord. Hij is directeur-bestuurder bij Kadera.
Wie ben je en wat doe je? Mijn naam is Jeroen Traas en ik ben sinds mei 2020 werkzaam voor Kadera in de rol van directeur-bestuurder.
Wat voor werk doe je bij Kadera?
Als directeur-bestuurder ben ik verantwoordelijk voor de organisatie als geheel. Ik mag bijdragen aan zowel de interne besturing van Kadera als ook aan de ontwikkeling van Kadera als organisatie in de samenwerking met ketenpartners op lokaal, regionaal en nationaal niveau. Uiteindelijk allemaal om zo goed mogelijk werk te maken van onze missie: en dat is het bijdragen aan veiligheid in relaties.
Waarom doe je dit werk?
Ik doe dit werk omdat ik het een eer vind om vanuit deze rol te mogen bijdragen aan het helpen van mensen die buiten hun schuld om in de problemen zijn geraakt. Huiselijk geweld is erg ontwrichtend en beperkt mensen fors in hun dagelijks functioneren. Daarnaast weten we dat de effecten van het meemaken van huiselijk geweld ook zeer langdurig kunnen optreden en van invloed kunnen zijn van generatie op generatie. Ik hoop te kunnen bijdragen aan het voorkomen van deze zogenaamde intergenerationele overdracht.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
De cliënten van Kadera zijn mensen zoals jij en ik. Zij zijn er van alle leeftijden en uit alle lagen van de bevolking. Ze komen zowel uit de steden als uit de dorpen op het plateland en ze hebben één ding gemeen, namelijk dat zij om welke reden dan ook in een situatie zijn beland waarin zij niet meer veilig zijn bij sommige mensen uit hun directe omgeving en hulp nodig hebben om die veiligheid weer te terug te vinden.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Ik heb in de afgelopen jaren diverse ervaringsverhalen van cliënten en oud-cliënten gehoord die allemaal erg aangrijpend zijn vanwege de onveiligheid die zij hebben meegemaakt. Maar het mooie is dat veel van de mensen die ik heb gesproken zich met hulp van Kadera weer uit deze situatie hebben weten te ontworstelen en nu weer een ‘gewoon’ leven leiden en perspectief zien. Sommigen zijn zelfs actief geworden als hulpverlener, coach, bedrijfseigenaar of politicus en dragen vanuit die rollen bij aan het helpen van anderen die in dezelfde situatie zijn beland als zij ooit zaten.
Wat is er moeilijk aan je werk?
Soms zijn er cliënten in de opvang die door hun gedrag naar anderen voor onveiligheid zorgen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan middelenmisbruik, agressie of het zich niet houden aan veiligheidsvoorschriften. Natuurlijk proberen we deze situaties in te zetten als leer- of ontwikkeldoel voor de betreffende cliënten maar als zij daar nog niet aan toe zijn of ondanks herhaalde inspanningen en waarschuwingen van onze hulpverleners toch blijven zorgen voor onveilige situaties dan moeten we hen helaas laten vertrekken om de veiligheid te herstellen.
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Ik hoop dat onze cliënten met onze hulp in staat zijn om voor zichzelf en hun kinderen een leven op te bouwen zonder geweld.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
Zoek hulp. Doorbreek het patroon. Er is hoop en perspectief!
Ik ben Lianne en ik werk als hulpverlener op de crisisopvang en op intensieve zorg en begeleid wonen intern in de opvang bij Kadera in Zwolle.
Wat voor werk doe je bij Kadera?
Ik begeleid als hulpverlener vrouwen die vanuit een crisissituatie opgenomen worden in de opvang bij Kadera. Soms komen vrouwen alleen, soms brengen zij hun kind(eren) mee. Ik werk vroege en late diensten en één weekend per maand ben ik aanwezig als hulpverlener voor alle cliënten (en kinderen) die in de opvang verblijven. Hierbij komt, naast de individuele begeleiding die ik bied, een aanbodgericht groepswerk waarin we bepaalde thema’s bespreken met cliënten in groepsverband.
Het is een veelzijdige functie met veel afwisseling. Het is hollen of stilstaan, praktische regelzaken met/voor cliënten oppakken en contacten leggen met andere betrokken instanties bij een client(-systeem).
Vanuit mijn rol als hulpverlener werk ik ook samen met materieel dienstverleners en kinderhulpverleners, groepswerkers, de psycholoog en Team Toegang die plaatsingen in de opvang indiceren en waarmee ik samenwerk voor interne of externe passende doorstroom. Zo staan wij samen om een client heen en stellen we middels een actieplan de doelen op waaraan een client wil werken.
Ik monitor vanaf binnenkomst in de opvang de risicofactoren en ik maak afspraken met de client over veiligheid. Ik werk vanuit de methodiek Krachtwerk met de client, waarin ik samen met diegene alle leefgebieden bespreek om weer richting te kunnen geven aan het leven na ervaring(en) met huiselijk geweld. Ook werken we systeemgericht. En dit alles met als doel om een client weer tot herstel te brengen en om te investeren in duurzame hulpverlening.
Waarom doe je dit werk?
Mijn hart gaat uit naar vrouwen die geweld hebben meegemaakt in hun leven en die de stap nemen om hulp te vragen bij Kadera. Ik vind het geweldig mooi en dankbaar werk om in een crisis in iemands leven te mogen stappen. Heel bijzonder om mee te lopen in iemands proces en samen de (on)veiligheid in kaart te brengen en om diegene inzicht en handvatten te geven in zaken die aandacht nodig hebben voor haarzelf als mens; maar ook haar systeem als ze is/zijn vastgelopen. Stap 1 is de client leren kennen; in al haar kwetsbaarheid maar zeker ook in de krachten en mogelijkheden die diegene bezit. Echter zie ik ook geregeld dat de krachten verloren zijn gegaan onder moeite en pijn, vanwege huiselijk geweld. Ik zie het telkens opnieuw als een kans om hierin met de client samen de puzzel te leggen om alle verwarrende stukjes weer op orde te krijgen met haar en voor haar toekomst.
Ook het systeemgericht werken heeft mijn hart; omdat ik door deze manier van werken steeds meer ervaar dat het heel belangrijk is om niet alleen de client die bij Kadera komt, maar ook belangrijke personen in haar leven te horen en te begeleiden. Niet door aan waarheidsbevinding te doen, maar door te proberen aan te voelen en te inventariseren welke dynamieken er spelen in relaties tussen mensen, om te zien wat er soms juist niet gezegd wordt en om dit tastbaar te maken. En daarnaast om zaken die moeilijk en kwetsbaar zijn juist bespreekbaar te maken. Het is vaak niet gemakkelijk om deze pijnpunten te bespreken. Maar er is altijd een wisselwerking in een systeem, dus ook tussen partners in een relatie waarin huiselijk geweld heeft gespeeld. Ik vind het geweldig om te zien als het gesprek onderling met de client en diens betrokkenen hierover kan gaan. In veel gevallen draagt dit bij aan het vergroten van de veiligheid. Ook zie ik hierin dat vanuit de wisselwerking tussen partners het niet alleen een vrouw is die zich (soms) onveilig voelt, maar dat dit ook een de partner kan zijn die soms (te)veel accepteert van de ander en niet altijd goed zijn/haar grenzen (meer) kan aangeven in de relatie. En om van hieruit dan te inventariseren wat ieder nodig heeft om te kunnen komen tot herstel als mens; in welke rol dan ook. De rol van partner, de ouder- en kindrol, of anderszins.
Wat voor mensen zijn de cliënten van Kadera?
De cliënten en hun (culturele) achtergronden zijn heel divers; uit allerlei landen naar Nederland gekomen, maar ook vanuit alle uithoeken binnen Nederland of vanuit onze eigen regio naar onze opvang gekomen. Zij hebben om verschillende redenen huis en haard achter moeten laten vanwege onveiligheid uit hun netwerk. Het zijn soms mensen die kampen met verslaving(verleden), een beperking in welke zin dan ook, of ze hebben als kind al mishandeling meegemaakt en zijn (mogelijk) in een relatie van geweld beland vanuit deze kwetsbaarheid. Vaak zijn mensen vastgelopen en angstig en willen zij sterker worden en zichzelf terugvinden. Meestal zijn ze gemotiveerd om een stabiele en veilige nieuwe toekomst op te bouwen en dankbaar dat ze via de opvang van Kadera een nieuwe start kunnen maken.
Welke cliënt of situatie is je bijgebleven en waarom?
Er zijn meerdere cliënten met hun situaties me bijgebleven. Wat ik vaak gezien heb is dat angstige verlegen personen zichzelf weer herpakken en de lichtpuntjes weer kunnen gaan zien tijdens hun proces en dat zij de toekomst weer rooskleurig kunnen gaan zien en dat dit hoop geeft voor anderen die net in de opvang komen en nog aan de start staan. Wat me ook telkens weer raakt is om getuige te zijn van de groei die veel cliënten doormaken met behulp van individueel aanbod in de begeleiding, maar ook door het groepsaanbod van de trainingen van Weerbaarheid en Bijzonder geweldig. Daarbij krijgen zij inzicht in het aangeven van grenzen, leren ze over de spiraal van geweld en hun eigen kwetsbaarheden en leren ze om de kans op herhaling van huiselijk geweld in de toekomst te verkleinen dan wel voorkomen. En dat zij hiermee ook voor hun kind(eren) dit patroon wat soms al in meerdere generaties speelt leren doorbreken.
Wat is er moeilijk aan je werk?
Het moeilijke is tegelijkertijd ook onze uitdaging in ons werk en dat is wanneer cliënten (nog) niet helemaal bereid zijn om de hulp te aanvaarden vanuit Kadera om tot gedragsverandering te komen en om keuzes te maken in het belang van hun eigen veiligheid en die van hun kind(eren).
Het voordeel van verblijven in een opvang is voor cliënten dat zij met lotgenoten in groepsverband leven en hierdoor herkenning vinden bij elkaar, maar de uitdaging is om ervoor te waken dat cliënten elkaar ook op negatieve manieren kunnen beïnvloeden in hun kwetsbaarheden en zij elkaar ook kunnen meetrekken in destructieve patronen. Verblijf in de opvang biedt hiermee ook al veel oefensituaties voor cliënten om eigen kwetsbaarheid, kracht, eigen regie en grenzen te kunnen herkennen. Hier liggen tegelijkertijd ook weer kansen voor ons als hulpverleners om hierover in gesprek te gaan en de motivatie aan te boren om cliënten verder te brengen in hun proces en de samenwerking te blijven zoeken. Ook al is een client vermijdend in contact, de nabijheid en veiligheid blijven we als hulpverleners bieden binnen de gestelde kaders en mogelijkheden van de opvang.
Soms vind ik het moeilijk om te beseffen dat er zoveel leed is en dat zoveel mensen elkaar beschadigen vanuit hun eigen last die zij meedragen vanuit hun opvoeding/ verleden.
Het huiselijk geweld stopt niet vanzelf, dus elke client die de stap maakt voor hulp binnen of buiten de (jonge moeders/mannen) opvang, of vanuit hun thuissituatie middels ons ambulante hulpverleningsaanbod is een held(in).
Wat hoop je dat je cliënten bereiken in het werk wat jullie samen doen?
Ik hoop dat cliënten hun eigen lasten vanuit hun verleden/het heden gaan onderzoeken en inzicht krijgen in hoe het huiselijk geweld tot stand is gekomen. Dat zij kunnen inzien wat ook hierin hun eigen aandeel is (geweest) en kunnen komen tot herstel en voorkomen van huiselijk geweld in de toekomst.
Wat wil je zeggen tegen nieuwe cliënten en/of tegen slachtoffers van huiselijk geweld?
Wat ben je dapper als je erkent dat je zelf niet verder kunt en dat je hulp nodig hebt. Ik nodig je uit om deze stap te zetten en de telefoon te pakken om contact op te nemen met Kadera. En waar je niet in de gelegenheid bent om zelf de telefoon te pakken is er ook de mogelijkheid om op een discrete manier om hulp te vragen; maak het gebaar van je duim in de binnenkant van je hand leggen en je andere 4 vingers hierover heen doen naar beneden gevouwen; zodat iemand je kan helpen de stap naar hulp te maken.
Je hoeft het niet alleen te doen. Stap die drempel over en gun je zelf het beste want dat verdien je!
