Ervaringen van vrijwilliger

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliƫnt, medewerker of vrijwilliger. Deze keer het verhaal van Jolanda, vrijwilliger bij Kadera.

Waarom ben je vrijwilligerswerk bij Kadera gaan doen?

Nadat ik twee jaar geleden met pensioen ben gegaan, zocht ik naar een invulling van mijn tijd, waarbij ik nuttig werk zou kunnen doen. Ik heb gegoogeld en zag dat Kadera vrijwilligers zocht en heb mij gemeld. Omdat ik graag flexibel inzetbaar wil zijn ben ik maatje van cliƫnten op het noodbed geworden.

Wat voor vrijwilligerswerk heb je gedaan?

Tot mijn pensioen ben ik mantelzorger voor mijn moeder en een overbuurman geweest. Mijn moeder is twee jaar geleden overleden.

Voor mijn buurman, die 92 jaar is en zelfstandig woont, ben ik nog steeds mantelzorger. Samen met enkele buurtgenoten en leden van de kerk waar mijn buurman bij aangesloten is.

Daarnaast ben ik vrijwilliger bij de Voorleesexpress. Een taal- voorleesproject van de Stadkamer in Zwolle.

Wat is een leuke ervaring die je zou willen delen?

Bij Kadera is elke situatie anders. Ik ontmoet vrouwen met en zonder kinderen. Oud en jong. Nederlandstalig of anderstalig. Dat maakt het werk zo leuk en gevarieerd.

Met Ć©Ć©n van de eerste vrouwen waar ik maatje van werd heb ik nog steeds contact. Per telefoon of ik stuur een kaartje. Zij is verhuisd van Zwolle naar Groningen en woont inmiddels in Den Haag. Het is mooi te zien dat het goed met haar gaat.

Is het ook wel eens lastig om vrijwilliger te zijn? Zo ja, wanneer/waarom?

Alle vrouwen die je ontmoet, hebben, zonder uitzondering, heel veel meegemaakt. De meeste van hen delen hun verleden en recente problemen met je. Ik heb ervaren dat als ik zelf niet zo lekker in mijn vel zit, ik het moeilijk vind er onvoorwaardelijk voor de vrouwen te zijn. Gelukkig is mij dat niet veel overkomen, maar toch.

Wat zou je mensen die overwegen om zich als vrijwilliger aan te melden, willen meegeven?

Als vrijwilliger werken bij Kadera is dankbaar werk. Je doet het niet alleen voor de vrouwen en de kinderen, maar ook voor jezelf.

Jolanda, 65 jaar

Ervaringsverhaal ex-cliƫnt

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliĆ«nt, medewerker of vrijwilliger. Deze keer het verhaal van een ex-client van Kadera. 

Welke hulpverlening heb je bij Kadera gehad?

Ik heb ondersteuning gekregen om mijn trauma’s te verwerken, om zelfstandig te kunnen leven in de toekomst samen met mijn kinderen, en vooral om in mijn kracht te staan!

Hoe voelde je je toen je bij Kadera begon?

Ik voelde me toen heel onzeker, heel verlegen, waardeloos en ik durfde toen niemand te vertrouwen.

Wat heb je aan de hulpverlening bij Kadera gehad?

Ik sta nu stevig in mijn schoenen, ik kan goed voor mezelf opkomen en ik voel me waardevol. Ik heb veel bereikt, ik heb bijvoorbeeld in vier jaar tijd twee opleidingen afgerond. Ik heb Ć©Ć©n van mijn dromen uit laten komen en dat is een nieuwe baan vinden en goed voor mezelf en mijn kinderen zorgen. We wonen nu zelfstandig in een fijne veilige wijk en ik laat niemand mij meer mishandelen.

Wat was er moeilijk? En waarom?

Het was een moeilijke keuze om weg te gaan bij mijn ex omdat ik niet wilde dat mijn kinderen zonder hun vader zouden leven. Ik had geen ervaring met de crisisopvang, ik had er eerder nooit van gehoord. Ik heb verder geen familie in Nederland of vrienden die ik kan vertrouwen om mijn problemen mee te kunnen delen. Ik durfde daarom ook geen hulp te gaan zoeken. We moesten alle contacten van vroeger verbreken voor onze veiligheid en alles opnieuw beginnen.

Hoe gaat het nu met je?

Het gaat nu supergoed met mij en mijn kinderen! Ik werk bij de instelling waar ik stage heb gelopen tijden mijn studie. Ik kreeg direct een werkcontract aangeboden na mijn diploma-uitreiking en ik werk daar inmiddels twee jaar. Ik doe activiteitenbegeleiding met dementerende ouderen. Mijn kinderen doen het super goed op school en voetbal. Ik ben een hele trotse moeder!

Wat zou je aan nieuwe cliƫnten van Kadera willen zeggen?

Ik zou nieuwe cliĆ«nten vertrouwen willen geven in de hulp die Kadera aanbiedt. Ze zullen er nooit spijt van krijgen. Ik ben puur een product van Kadera, ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Hoewel ik mezelf bijna nooit een compliment geef (daar ben ik te bescheiden vooršŸ˜Š ) kan ik toegeven dat ik supertrots ben op wie ik ben geworden na mijn verblijf bij Kadera.

Ik zit nu lekker in mijn vel,  ik ben zelfverzekerd en vrolijker, ik geniet van mijn leven, ik voel me vrij, ik mag mijn eigen leven bepalen en eigen keuzes maken en we hebben een nieuw veilig netwerk opgebouwd.

Ervaringsverhaal cliƫnt Maryam

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliƫnt, medewerker of vrijwilliger.

Welke hulpverlening heb je bij Kadera gehad?

Ik heb hulp gehad met alles. De hulp voor mijn kinderen was voor mij het belangrijkste. Toen de hulp voor mijn kinderen liep kon ik mij richten op mijn eigen ontwikkeling en mijn financiƫle zaken.

Hoe voelde je je toen je bij Kadera begon?

Ik heb een maand op het noodbed verbleven. Ik was eerst heel bang, omdat ik een slecht beeld had van de opvang, dit had ik omdat ik angst had dat ik mijn kinderen kwijt zou raken. Deze angst verdween naarmate ik de opvang leerde kennen.

Wat heb je aan de hulpverlening bij Kadera gehad?

Mijn casemanager, kinderhulpverlener en materieel dienstverlener waren top. Ik kon altijd bij hen terecht. Ik heb geleerd zelfstandig te mogen zijn en eigen keuzes te kunnen/mogen maken. Ik heb nieuwe mensen leren kennen en hierdoor een blijvend netwerk opgebouwd. Ik durf voor mezelf op te komen en te zeggen wat ik voel/ wil en word hierdoor gehoord.

Wat was er moeilijk? En waarom?

De lange periode op het noodbed was moeilijk omdat het onduidelijk was waar ik heen ging en daarnaast stond ook alles stil stond rondom de ontwikkeling van mijn kinderen. Mijn kinderen hebben een achterstand in taal, waar ik me zorgen over maakte.

Hoe gaat het nu met je?

Het gaat goed met mij en de kinderen. Ik heb een eigen huis. De kinderen gaan beiden naar school. Zelf volg ik ook een opleiding en ben bezig met het bouwen aan mijn toekomst.

Wat zou je aan nieuwe cliƫnten van Kadera willen zeggen?

Wees niet bang en sta open voor de hulp die je aangeboden krijgt. Ga samenwerken met je hulpverleners en neem hierin zelf de regie en je verantwoordelijkheid.

Geschreven door: Maryam (35 jaar)

Ervaringsverhaal cliƫnt

In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliƫnt, medewerker of vrijwilliger. Deze keer het verhaal van een cliƫnt van Kadera.

Welke hulpverlening heb je bij Kadera gehad?

Ik had bij kadera een casemanager en een materieel dienstverlener. De ene hielp mij met mijn problemen en de ander hielp mij met mijn financiĆ«le zaken. 

Hoe voelde je toen je bij Kadera begon?

Ik was heel blij maar ook bang. Ik had eindelijk vrijheid en ik begon aan mijn nieuwe leven. Het is ook eng omdat je een nieuwe stap zet.

Wat heb je aan de hulpverlening bij  Kadera gehad?

Wel veel. Bepaalde hulpverleners waar ik goed mee was waren er ook echt voor mij! Dat waardeer ik echt. 

Wat was er moeilijk en waarom?

Ik was net 18 jaar oud toen ik bij Kadera kwam. Voor mij was alles nieuw, ik begon een volwassen vrouw te worden die zelfstandig op eigen benen moest staan. De eerste dag dat ik bij Kadera kwam zei ik tegen mezelf ā€˜Nu begint het, je gaat sterk blijven en een mooi leven ervan maken ook al heb je superveel pijnā€™. Alles was nieuw voor mij maar ik bleef sterk en daarom ben ik heel ver gekomen. Het verblijven bij Kadera was ook wel lastig; nieuwe mensen om je heen, het is niet je eigen huisje je moet een keuken delen en soms een wc en een badkamer en dat was niet altijd even leuk.  

Hoe gaat het nu met je?

Ik ben nog steeds niet over mijn pijn heen. Als je een wondje hebt bloedt het eerst heel erg. Het bloed gaat ooit weg maar het litteken blijft je hele leven lang. Het is zo jammer dat vrouwen soms terecht moeten bij een opvang. Maar wij als vrouwen zijn zo sterk en kunnen bijna alles aan. Ik heb 9 maanden gewoond bij Kadera. 

Wat zou je aan nieuwe cliƫnten van Kadera willen zeggen?

Lieve jij, als ik, een meisje van net 18 jaar, dit allemaal heb kunnen doen kan jij het ook! Het gaat natuurlijk lastig zijn, vol pijn, je gaat dagen hebben dat je je machteloos gaat voelen maar vergeet niet elke dag is een nieuwe stap voor een mooi leven. Kijk in de spiegel en zeg  ā€˜Ik ben sterk en ik kan het! Ik wil een mooie toekomst voor mijzelf (en mijn kinderen)!ā€™ En vergeet nooit: waar een wil is is een weg wij vrouwen zijn sterker dan wij denken!

Naam: anoniem (19)