In deze serie laten we verschillende mensen die met Kadera te maken hebben, aan het woord. Aan de hand van een aantal vragen vertellen zij over hun ervaringen met Kadera, als cliënt, medewerker of vrijwilliger. In deze aflevering komt Funda aan het woord. Zij is HR-adviseur bij Kadera.
Mijn naam is Funda Welling, ik ben 34 jaar en werk inmiddels drie jaar bij Kadera. Binnen de organisatie ben ik werkzaam als HR-adviseur en verzorg ik de salarisadministratie. Mijn werk is erg divers en geen dag is hetzelfde. De ene keer help ik medewerkers praktisch verder met de verschillende applicaties waarmee we werken en de andere keer denk ik mee over strategische vraagstukken binnen Kadera. Juist die afwisseling maakt dat ik mijn werk elke dag met veel plezier doe.
Na jarenlang in de commerciële wereld te hebben gewerkt, merkte ik dat ik daar een beetje ‘commercieel moe’ van werd. Het constante streven naar sneller, meer en beter, met een sterke focus op targets, paste niet meer bij mij. Na een periode van rust en gesprekken met verschillende HR-detacheerders kwam ik de vacature bij Kadera tegen. Vanaf het eerste gesprek voelde het meteen goed, en tot op de dag van vandaag heb ik daar geen moment spijt van gehad.
Vanuit mijn rol als HR-adviseur heb ik geen direct zicht op de cliënten van Kadera, maar ik weet wel wat ik van hen vind: ik heb veel respect voor hen. Ik vind het ontzettend moedig dat zij de stap zetten om een onveilige thuissituatie te doorbreken, of dat nu vrijwillig is of niet.
Wat mij het meest is bijgebleven, zijn de kennismakingsgesprekken met een collega uit de kinderhulpverlening. De bevlogenheid waarmee zij dit werk al meer dan twintig jaar doet, vind ik bewonderenswaardig. Dat geldt overigens voor alle collega’s bij Kadera, zowel in het primaire proces als daarbuiten.
Mijn werk is op zichzelf niet moeilijk, maar kent wel uitdagingen. Zo is het soms zoeken naar manieren om medewerkers zo goed en duurzaam mogelijk hun belangrijke werk te laten doen, terwijl de middelen niet onbeperkt zijn. Juist daarom vind ik het waardevol dat we als organisatie ook oog hebben voor kleine dingen, zoals financieel bijdragen aan de leasefiets medewerkers het mogelijk maken van een vitaliteitsbudget van de overgebleven vrije ruimte aan het eind van het jaar. Dat soort initiatieven dragen echt bij vind ik.
Voor de cliënten hoop ik dat zij in eerste instantie rust kunnen vinden na het zetten van zo’n grote en waardevolle stap. Ik gun hun een luisterend oor, handvatten om het leven weer zelf op te pakken en vooral de kracht om vooruit te kijken. Dat de storm voor hen mag gaan liggen en zij een mooie, zekere en sterke toekomst tegemoet gaan.
